KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2014/1427 E., 2014/34960 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Aralık 2014
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hükümlü veya tutuklunun kaçması
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
320 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen hükümlü veya tutuklunun kaçması eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
Sanık hakkında daha önce mahkemece verilen hükmün, O Yer Cumhuriyet Savcısının sanık lehine temyizi üzerine bozulduğunun anlaşılması karşısında; sanığın, kazanılmış hakkı gözetilmeden, TCK'nın 62. maddesi uygulanmayarak bozmadan önceki cezadan daha fazla cezaya hükmolunması suretiyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine aykırı davranılması ve Afyon Ağır Ceza Mahkemesi'nin 1986/175 Esas, 1987/204 Karar sayılı ilamı yerine infaz tarihi belli olmayan Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 1997/598 E, 1997/1054 K. sayılı kararının tekerrüre esas alınması,
Kanuna aykırı, sanık ...'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılıklar, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktaları tebliğnameye aykırı olarak,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/1427, K. 2014/34960, 3 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama