Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/14591 K.2014/16414

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, aynı suçu birden fazla müştekiye karşı bir fiille işlemesi nedeniyle, müştekiler Ş.. A.. ve S.. A..’e yönelik tehdit suçundan hükmolunan cezanın, TCK’nın 43/2. maddesi uyarınca artırılması yerine müşteki sayısınca hükümlülük kararı verilmesi,

2-Sanığın aşamalarda, “katılan U.. A..’ten olan alacağı nedeniyle elinde bulunan senedin müşteki S. A.’ün yanında bulunan adamlar tarafından alındığı ancak parasını vermedikleri” şeklindeki savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-Tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetin, 1412 sayılı CMUK’nın 305/son maddesi uyarınca kesin nitelikte olması karşısında, Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2005/649 E, 2007/703 K sayılı mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınması gerektiğinin düşülmemesi,