KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2014/15354 E., 2015/339 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Ocak 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
Karar Metni
331 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
1-Sanık hakkında hakaret eyleminden verilen mahkumiyet kararının usul ve Kanuna uygun olduğu anlaşıldığından,
Sanık ... müdafinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümde ise;
a-Sanık hakkındaki 07.05.2007 tarihli önceki hükmün, yalnız sanık müdafii tarafından temyiz edildiği, karşı temyiz bulunmadığı, Yargıtay bozma ilamından sonra yeniden kurulan hükümde belirlenen cezaların 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca önceki cezadan daha ağır olamayacağı gözetilmeden, sonuç adli para cezasının 3.500 TL yerine 3.740 TL olarak hükmedilmesi,
b-Suçta kullanılmayan ve bizzat bulundurulması suç oluşturmayan bıçağın sahibine iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/15354, K. 2015/339, 7 Ocak 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama