KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2014/15819 E., 2017/28343 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Aralık 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret, yaralama
- Hükümler
- Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, beraat, ceza verilmesine yer olmadığı
Karar Metni
339 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A)- Sanık ...'ın katılan ...'a karşı yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın niteliğine göre karara karşı, yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,
Anlaşıldığından, sanık ...'ın tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
B)- Sanık ... hakkında katılan sanık ...’a karşı tehdit eyleminden kurulan beraat, katılan sanık ... ve sanık ... hakkında karşılıklı hakaret eylemleri nedeniyle kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair kararların temyizine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdanı kanını oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
1- Sanık ...'ın, ...'a karşı tehdit eyleminden verilen beraat hükmü yönünden hükmün gerekçe ve delillerin değerlendirilmesi kısmında sanık ...'ın katılan ...'a karşı tehdit eyleminde bulunduğu belirtildiği halde, hüküm kısmında delil yetersizliği nedeniyle beraat kararı verilerek çelişki yaratılması,
2- Katılan sanık ... ve sanık ...'ın karşılıklı hakaret eylemlerinden kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlar yönünden ise; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre
uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş katılan sanık ve sanığa isnat edilen TCK'nın 125/1. cümle kapsamındaki hakaret suçu önceden de uzlaşma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre katılan sanık ve sanığın hukuki durumlarının bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/15819, K. 2017/28343, 18 Aralık 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama