Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/16490 K.2017/27723

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

A-Sanık hakkında tehdit suçundan verilen beraat hükmünün incelenmesinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... ve vasisinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B-Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Başka hususlar yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın soruşturma aşamasındaki beyanında, katılan ile yaşadıkları tartışma sonrasında olay yerinden ayrılırken, yerde bulunan bir taşı alarak katılana doğru attığını, isabet edip etmediğini bilmediğini söylemesi ve kovuşturma aşamasında da taş atıp atmadığını hatırlamadığını beyan etmesi karşısında, suçta kullanılan taşın, silahtan sayılıp sayılamayacağı tartışılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi;

2-Sanık hakkında üzerine atılı yaralamaya teşebbüs suçunun silahtan sayılan aletle işlenip işlenmediğinin tartışılıp saptanmasından sonra, silahla işlendiğinin kabulü halinde, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 86/2. maddesi kapsamındaki kasten yaralama suçu önceden de uzlaştırma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle,

5271 sayılı CMK'nın 253.maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,