Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/17237 K.2018/8219

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, hakkında hükmün açıklanması geri bırakılan ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülük yüklenmeyen, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında, açıklanması geri bırakılan hükümde herhangi değişiklik yapma imkânı bulunmadığı, hükümlerin ilk şekliyle açıklanması gerektiği gözetilmeden, kasten yaralama suçu bakımından hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine, silahla tehdit suçu bakımından da hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiş ise de, karşı temyiz olmadığından bu hususların bozmaya konu edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

1-Sanığın ve mağdurun yüzüne karşı verilen 08/12/2009 tarih ve 2009/33 Esas, 2009/56 Karar sayılı hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlarda yasa yolu başvuru süresinin, kararın tefhiminden itibaren başlayacağının belirtilmesi gerekirken “tebliğ ve tefhiminden” başlayacağının belirtilmesi suretiyle yanıltıcı ifadenin kullanılması ve bu haliyle tefhimin Anayasa’nın 40/2, CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak yapılmayıp,

gerekçeli kararın da sanık ile katılana itiraz süresinin tebliğden itibaren başlayacağı şerhini ve diğer kanun yolu başvuru şeklini gösterir şerhi ihtiva eder şekilde tebliğ edilmemesi nedeniyle kesinleşmenin usulüne uygun olmadığı, bu suretle de denetim sürelerinin başlamadığı ve yeni suçun denetim süresi içerisinde işlendiğinden bahsedilemeyeceği gözetilmeden, hükümlerin açıklanmasına karar verilmesi,

2-Kabule göre de; a-7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre tebligatın, öncelikle sanığın beyan ettiği, en son adrese yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, bu adrese tebligatın yapılması gerektiği gözetilmeden, hükmün açıklanmasına karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

b-Sanık hakkında verilen ve CMK'nın 231. maddesi gereğince açıklanması geri bırakılan hükümden sonra deneme süresi içinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle duruşma açılarak açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması, Yargıtay incelemesine tabi olan ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hükmün, açıklanan hüküm olması karşısında.

CMK'nın 230, 223. maddeleri gereğince kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle Anayasa'nın 141/3 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230, 232, ve 289/1-g (1412 Sayılı CMUK'un 308/7.) maddelerine aykırı davranılarak hükmün gerekçesiz bırakılması,