KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2014/18770 E., 2018/9391 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Mayıs 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Silahla tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
A-Mağdur ... ile tanık ...'nin soruşturma aşamasında, sanığın, bıçağı mağdur ...'a salladığını ancak değmediğini beyan etmelerine rağmen duruşmada mağdur ...'ın, olayın iddianamede anlatıldığı şekilde gerçekleştiğini, tanık Mükail'in de sanık ...'in elinde bıçak gördüğünü hatırlamadığını beyan etmeleri ve anlatımları arasında çelişkiler bulunması karşısında, ifadeler arasındaki çelişkilerin giderilmesi, giderilemediği takdirde, mağdur ve tanık beyanlarının yöntemince irdelenmesi ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
B- Kabule göre de;
1-Mağdurların beyanı ile tanık ...'nin soruşturma aşamasındaki beyanında sanığın ...' a yönelik eyleminin olmadığını, bıçağı sadece mağdur ...'a salladığını belirtmeleri karşısında, sanık hakkında TCK'nın 43/1. maddesi uygulanarak fazla ceza tayini,
2-İddianamedeki anlatımı ile mağdurların ve tanık Mükail Benli'nin sanığın elinde bulunan bıçağı mağdur ...'a salladığı, ancak bıçağın değmediği yönündeki beyanları karşısında, eylemin kasten yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılmaması,
3-Sanığın, mağdurlar ile aralarında önceye dayanan husumet olduğunu ve mağdurlar ile sanığın oğlu olan suça sürüklenen çocuk ... Elden'in kavgaları nedeniyle araya girdiğini belirtmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/18770, K. 2018/9391, 14 Mayıs 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama