Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/19119 K.2018/11630

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine, sanık ... hakkında hakaret, sanık ... hakkında yaralama suçlarından kurulan hükümlerin 24.02.2014 tarihli ek kararla reddolduğu anlaşılmakla, temyiz incelemesinin, sanık ... hakkında katılan ...'i yaralama, sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'e yönelik tehdit suçlarına yönelik olduğunun kabulüyle dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında katılan ...'i yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Kararın gerekçesinde sanıkların suçları tahrik altında işlediklerinin kabul edilmesi karşısında, hüküm fıkrasında TCK'nın 29. maddesi gereğince sanığın cezasından indirim yapılmaması suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye yol açılması,

2-Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'e yönelik tehdit suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,