Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/19308 K.2018/3315

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-10/02/2011 tarihli olaya ilişkin katılan ...'in aşamalarda, sanığın, kendisine "seni gebertirim, sakat bırakırım" demek suretiyle tehdit ve sinkaflı küfürlerle hakaret ettiğini beyan etmesi, tanıklar ... ve ...'ın da, sanığın katılanı tehdit ve hakaret ettiği şeklindeki birbirini destekler nitelikteki beyanları karşısında, delillerin takdirinde hataya düşülerek, dosyadaki kanıtlarla uyumlu olmayan yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi ve sanık hakkında 31/01/2011 tarihli ilk olaya ilişkin katılana yönelik tehdit ve hakaret suçlarıyla ilgili olarak delillerin karar yerinde tartışılmaması,

2-Delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi neticesinde sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi halinde ise.

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, hakaret suçu yönünden ise uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte CMK'nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek,

uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,