Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/19863 K.2018/2237

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılanın aşamalardaki tutarlı anlatımları, olay günü tutulan tutanak ve tanık olarak dinlenen tutanak mümziilerinin katılanın iddialarını destekleyen ifadeleri birlikte ve yöntemince tartışılmadan, soyut olarak tanıkların katılanın mesai arkadaşları olduğu şeklinde yetersiz gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

2-Kabule göre ise;

Hüküm fıkrasında, sanık hakkında yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığından bahisle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda ''sanığın mahkumiyetine yeter kesin, inandırıcı herhangi bir somut delil elde edilemediğinden bahisle aynı Kanunun 223/2-e maddesi gereği beraatine'' karar verildiğinden söz edilerek, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye yol açılması,