Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/20547 K.2014/19750

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanıklar ... ve ... hakkında yaralama suçlarından verilen hükümlerin temyiz edilemez olması nedeniyle Yerel Mahkemenin temyiz isteklerinin reddine ilişkin kararına karşı yapılan itirazların, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, Yerel Mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteğine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanığın aşamalardaki katılanın, terasa yaptırdıkları kapının anahtarını kendisinden izinsiz olarak alması üzerine katılandan anahtarı geri almak istediğinde katılanın kendisini iteklediği ve daha sonra evine girmeye çalıştığına dair savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Kabule göre ise; sabıkasız olan sanığın işlediği kabul edilen tehdit suçunda, katılanın dosyaya yansıyan somut (maddi) bir zararının oluşmaması ve manevi zararın da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, “suçun işlenmesiyle mağdurun maddi yani parayla ölçülebilir bir zararı olmasa da zararın sadece para ile ölçülebilen bir değer olmadığı, mağdurun uğradığı kişilik hakları ve onurunun da zarar gördüğü, bu nedenle şikayetçi olduğu, zarar kavramının dar (maddi, parasal) olarak yorumlanması halinde 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin sürekli bir af niteliğine dönüşeceği” biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,