Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/21317 K.2018/7671

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın, katılan ...'e hitaben söylediği iddia ve kabul edilen "senin eşine göstereceğim, yanına bırakmayacağım" biçimindeki sözlerin TCK'nın 106/1-2. Cümlesinde düzenlenen katılanın yakınına yönelik sair bir kötülük gerçekleştireceğinden bahisle tehdit suçunu oluşturacağı gözetilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

2-Kanıtların değerlendiriliş biçimine göre eylemin tehdit suçunu oluşturduğuhu kabulü halinde ise;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1-2.cümle maddesi kapsamındaki basit tehdit suçu önceden de uzlaşma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,