Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/21776 K.2015/436

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığın, müştekiler E.. E.. ve A. E.'i bıçakla tehdit ettiğinin, tanıklar Mehmet ve Ömer'in beyanlarından anlaşılması karşısında, TCK'nın 43. maddesi uygulanmamış ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın savunmasında, babasının müştekiler E.. E.. ve A. E. tarafından darp edilmesi üzerine konuşmak amacıyla yanlarına gittiğini, bu sırada bu şahısların kendisine saldırdığını, tanıklar Mehmet ve Ömer'in ise, sanığın, her iki şahsı elinde bıçakla tehdit ettiğini belirtmeleri karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak, sanık hakkında TCK’nın 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,