Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/22081 K.2017/24251

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Müştekiler ve tanıkların anlatımlarında, sanığın, elinde bulunan orağı yere vurduğunu, müştekilere yönelik olarak kullanmadığını beyan etmeleri karşısında, orağın suçta kullanılıp kullanılmadığı tartışıldıktan sonra, tanıkların soruşturma aşamasında, sanığın tüm müştekilere yönelik olarak tehdit sözleri sarfettiğini söyledikleri ancak, kovuşturma aşamasındaki anlatımlarında, sanığın tehdit içeren sözlerinin sadece müşteki ...’a yönelik olup, diğer müştekileri tehdit etmediklerini beyan etmeleri karşısında, beyanlar arasındaki çelişkilerin giderilmeye çalışılması giderilemediği takdirde yöntemince irdelenerek hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğunun açıklaması ve sonucuna göre TCK' nın 43/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi;

2-Eylemin TCK’nın 106/1-1. maddesini oluşturduğunun kabulü halinde ise; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1 maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması;