KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2014/22728 E., 2018/12452 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Haziran 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Başka hususlar yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Soruşturma aşamasında katılan ... ve tanık ... ’nin sanıkların, müştekiye karşı sadece “bu işin peşini bırakmayacağız” dediklerini, kovuşturma aşamasında ise, sanıkların “seni öldürürüz” şeklinde tehdit ettiklerini belirtmeleri ve hükümde soruşturma aşamasında alınan beyanları gereği karar verilmesi karşısında, katılan ve tanığın soruşturma aşamasındaki beyanlarına hangi nedenlerle üstünlük tanıdığı açıklanmadan yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,
2-Kabule göre de;
a)Sanık ... ve temyiz kapsamında olmayan sanık ...'ın, müştekiden alacaklarını istemek amacıyla iş yerine gittikleri, ancak aralarında tartışma çıkması neticesinde sanıkların “bu işin peşini bırakmayacağız” şeklinde tehdit ettiklerinin kabulü karşısında, sanıkların müştekiye karşı birlikte tehdit iradelerinin olup olmadığı tartışılmadan TCK'nın 106/2-c maddesi gereğince hüküm kurulması,
b)Sanığın, müştekinin borçlu olduğu senede kefil olarak imza attığını ve müştekinin borcunu ödememesi nedeniyle senet bedelini ödemek zorumda kaldığına dair ifadesi karşısında, TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
c)Adli sicil kaydına göre sabıkası bulunmayan sanığın, tekrar suç işlemeyeceğine kanaat getirilerek TCK'nın 51. maddesi gereğince cezasının ertelenmesi karşısında, diğer ölçütler tartışılmadan “müştekinin şikayetinin devam ettiği” şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/22728, K. 2018/12452, 25 Haziran 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama