Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/23374 K.2018/12851

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın, alışveriş merkezi önünde elinde bıçakla müştekiye tehdit sözleri söylediği tarihte müştekinin izinli olduğunu beyan etmesi ve dosya kapsamından da olay anında müştekinin olay yerinde olmadığının anlaşılması karşısında, sanığın üzerine atılı silahlı tehdit suçunun unsurlarının oluşmadığı, ancak eylemin TCK'nın 106/1-1. cümle maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Sanığın eyleminin TCK'nın 106/1-1. cümle kapsamında kaldığının kabulü halinde ise; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,