Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/23697 K.2018/13069

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, hükmün sanığın yokluğunda verildiği, gerekçeli kararın muhatabın o anda evde olmaması nedeniyle sanığın kızı Hanım Yıldırım'a tebliğ edildiği, nüfus kayıtlarına göre Hanım Yıldırım'ın tebliğ tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olduğu, tebligat evrakında Hanım Yıldırım'ın tebliğe ehil olup olmadığı hususunda açıklık bulunmaması nedeniyle tebligatın usülsüz olduğu ve öğrenme üzerine gerçekleştirilen temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek, 05/03/2014 tarihli ek karar kaldırılarak dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, Mahkemece sanık ...'ın beyanlarına neden itibar edilmediği gerekçelendirilerek açıklandığı ve sanık yönünden TCK'nın 29. maddesinin uygulanma ihtimalinin tartışılıp değerlendirildiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen silahla tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalardan ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Hüküm kurulurken sonuç ceza 2 yıl 17 ay 20 gün hapis yerine, 1 yıl 29 ay 20 gün hapis olarak eksik belirlenmiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Eleştiri dışında cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının Kanunda öngörülen biçimde infazda gözetilebileceği,