Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/24475 K.2018/18155

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK’nın 193/1. maddesinde hazır bulunmayan sanıklar hakkında duruşma yapılamayacağı kuralı getirilirken, kanunun ayrık tuttuğu haller saklı tutulmuş ve aynı maddenin 25.5.2005 tarihli ve 5353 sayılı Kanunla değişik ikinci fıkrasında ayrık tutulan hallerden birine yer verilerek,

sorgusu yapılmamış olsa dahi toplanan delillere göre mahkumiyet dışında bir karar verilmesine olanak sağlanmış olup, anılan fıkranın gerekçesinde de “böylece sanığın lehine bir düzenleme getirilmiş ve gereksiz yere davanın uzaması önlenmek istenmiştir” denilerek değişikliğin amacının açıklanmış bulunması ve bu doğrultuda konuyu değerlendiren Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 89/243 sayılı kararında belirtildiği üzere Kanunun 223/9. maddesindeki “derhal beraat kararı verilebilecek haller” ile bağlantısı olmaksızın 193/2. maddesi uyarınca sorgusu yapılmamış olsa bile delillerin takdiri sonucunda ulaşılacak kanıya göre beraat

kararı verilebileceği belirtilmiş olması karşısında,

İddianame ile dava açılmış olan sanık hakkında duruşma açılması ve duruşmanın usulüne uygun olarak sanığa bildirilmesine karşın duruşmaya katılmaması halinde, yukarıda belirtilen açıklamalar ışığında hüküm kurulabilecektir. Bu itibarla, sanığın, duruşmadan haberdar edilmesinin sağlanması ve sonucuna göre yukarıda belirttiğimiz hallerin varlığı durumunda sanığın savunması alınmadan hüküm kurulabileceği gözetilmeden, duruşma açılmadan ve sanık duruşmaya çağrılmadan, dosya üzerinden hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

./.. -2-