Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/24710 K.2018/17175

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-TCK’nın 107/1. maddesinde düzenlenen şantaj suçunun maddi unsuru, sanığın yapmaya hakkı olan veya yükümlü olduğu bir şeyi yapacağından veya yapmayacağından söz ederek, bu durumları mağdur üzerinde baskı aracı olarak kullanıp mağduru kanuna aykırı veya yükümlü olmadığı bir şeyi yapmaya veya yapmamaya ya da haksız çıkar sağlamaya zorlamaktır.

Somut olayda, olay tarihinden önce katılan ile sanık ... arasında ticari ilişki olduğu ve bu ticari ilişki nedeniyle katılanda bulunan ödenmeyen senetlerin icra takibine konulduğu, bundan sonra katılan ile sanık ... arasında husumet oluştuğu, sanık ...'in soruşturma aşamasında tutanaklarla tespit edildiği ve iddianamede belirtildiği şekilde bir çok kereler katılanı telefonla arayarak ve mesaj çekerek katılanın ve ailesinin canına yönelik icra takibini durdurması hususunda tehditte bulunduğunun iddia ve kabul edilmesi karşısında,

sanığın katılanı ve katılanın yakını olan çocuğunun vücut dokunulmazlığına yönelik tehdidinin “yapmaya hakkı olduğu bir eylem” niteliği bulunmadığı, buna göre şantaj suçunun yukarıda açıklanan unsurunun gerçekleşmediği ve eylemin TCK’nın 106/1-ilk maddesine uyan tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı değerlendirilmeden yasal olmayan gerekçe ile şantaj suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Eylemin TCK 'nın 106/1-1. maddesine uyduğunun kabulü durumunda ise;

a-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, hakaret suçu yönünden ise uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte CMK'nın 253/3 maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

./.. .2.

b-Sanığın adli sicil kaydındaki mahkumiyetine konu 3167 sayılı Çek Kanunu’nun 16/1. maddesinde düzenlenen eylemin, hükümden sonra yürürlüğe giren 5941 ve 6273 sayılı Kanunlar ile suç olmaktan çıkarılması karşısında, CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapıldıktan sonra, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasıyla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “sanığın geçmişteki hali ve yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaat oluşmaması” şeklindeki gerekçeyle, CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

c-Sanık hakkında şantaj suçundan hapis cezasının yanında hükmedilen adli para cezasının suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi yerine mülga 647 sayılı Kanunun 5. maddesiyle taksitlendirilmesine karar verilmesi,