Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/24910 K.2017/11605

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında müşteki ...'ya karşı tehdit suçundan kurulan hükme yönelik,

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanığın müşteki....'e karşı tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden ise,

a-Tehdit suçunun imzasız bir mektup ile işlenmesi halinde, bu nitelikli unsurun uygulanabilmesi için, kimin tarafından yazıldığının muhatabınca anlaşılamamış olması gerekmektedir. Somut olayda, bir gün önceki telefon görüşmesi nedeniyle, mektup niteliğindeki yazının kimin yazdığının müşteki tarafından anlaşılması karşısında, imzasız mektupla tehdit öğesinin oluşmadığı gözetilmeden ve eylemin 5237 sayılı TCK’nın 106/1-2. cümlesinde düzenlenen sair tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan, yanlış nitelendirmeyle anılan Kanunun 106/2-b maddesi uyarınca hüküm kurulması,

b-Sanığın, yakalamada verdiği telefon numarasının '....'' adına kayıtlı olduğunun anlaşılması karşısında gerekirse bu kişinin tanık olarak dinlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile sanığın birden fazla kez müştekiyi aradığından söz edilerek TCK'nın 43. maddesinin uygulanması,

c- Kabule göre ise,

aa-Sanığın adli sicil kaydındaki tekerrüre esas alınan ilamı yerine, 5275 sayılı Kanun'un 108/2.maddesi uyarınca daha ağır cezayı içeren İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/1145 E.- 2007/525 K .sayılı ilamında verilen mahkumiyet hükmünden dolayı sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

bb-Suçta kullanılan fişeklerin müsaderesinin gerekip gerekmeyeceği konusunda herhangi bir karar verilmemesi,

cc-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

dd-TCK'nın 43. maddesinin uygulanmasına neden olan eylem yönünden, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,