Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/2508 K.2014/31471

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Uyuşturucu madde ticareti yaptığı gerekçesiyle takibe alınarak, evinde yapılan aramada, sanığın, duruşmadaki anlatımına göre, üzerinde kendi fotoğrafının yapıştırılmış olduğu kriminal rapora göre sahte ve iğfal kabiliyeti bulunan, A.

S. adına düzenlenmiş nüfus cüzdanını polislere vermesi şeklindeki eyleminin, iki ayrı suç oluşturduğu; bozmadan önceki kararda sanık hakkında sadece başkalarına ait kimlik bilgilerini kullanma suçundan mahkumiyet kararı verilmiş ve her ne kadar Dairemizin 05.12.2011 tarih ve 13435/23130 sayılı ilamı ile aleyhe temyiz olmadığından ve daha ağır cezayı gerektirdiğinden eylemin sahtecilik suçunu oluşturduğu gerekçesi ile bozulmuş ise de, UYAP üzerinden yapılan kontrolde,

sanık hakkında sahtecilik suçundan TCK'nın 204/1. maddesi gereğince Bakırköy 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.09.2008 tarih ve 103/725 sayılı ilamı ile mahkumiyet kararı verilmesi, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 23.01.2013 tarih ve 4038/1136 sayılı ilamı ile mahkumiyet kararının onanmış olması karşısında; sanığın işlediği uyuşturucu madde ticareti suçuna ilişkin soruşturma ve kovuşturmadan kurtulmak amacıyla kendini A.

S. olarak gösteren sahte kimlik belgesi ibraz etmesi eyleminin A. S. adında gerçek bir kişi olduğu, sahte nüfus kaydındaki diğer bilgilerde bu kişiye ait olduğu takdirde TCK’nın 267. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı, böyle bir gerçek kişinin olmaması durumunda ise, TCK’nın 206. maddesinde düzenlenen suçun oluşacağı gözetilmeden sahtecilik suçundan mükerrer ceza verilmesi,