KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2014/25199 E., 2017/17202 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Haziran 2017
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1- Yapı kooperatifi başkanı olan sanığın kooperatif üyesi olan katılanı “kişi başı 33.000 TL. kredi çekilmesi gerekiyor, çekmeyenler üyelikten çıkarılacak” diyerek tehdit ettiği kabul edilmiş ise de, daha sonra genel kurul tarafından resmileştirilerek katılan dahil herkesin bu kararı kabul ettiği de görülmekle, adı geçen kooperatifin işleyiş kuralları içinde bir yükümlülüğün yerine getirilmesi hususunda, ikaz niteliğinde olan sözlerin bu haliyle TCK'nın 106/1. maddesi kapsamında vücut ve hayat bütünlüğüne, cinsel dokunulmazlığa veya mal varlığına yönelik bir saldırı gerçekleştirmeyi bildirme niteliğinde bulunmadığından suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden beraat kararı verilmesi yerine sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,
2-Kabule göre de ; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1-2. cümle kapsamındaki sair tehdit suçu önceden de uzlaşma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/25199, K. 2017/17202, 8 Haziran 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama