Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/26576 K.2018/17765

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1) Sanık hakkında hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye uygun olarak, katılanlar ..., ... vekili ve sanık ... müdafiinin, TEMYİZ İSTEMLERİNİN REDDİNE,

2) Diğer hükümlerin hükme yönelik temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

a) Sanığın, yerel Mahkemece kabul edilen, katılanların saldırmalarını engellemek amacıyla silahla ateş etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin, TCK'nın 106/2-a maddesinde tanımlanan silahla tehdit ve aynı Kanunun 170/1-c maddesinde tanımlanan genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu, bu durumda, TCK'nın 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren silahla tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, kanuni olmayan gerekçe ile tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması,

b) Sanığın, olay öncesinde bina tadilatı konusunda anlaşmazlık yaşadığı site yöneticisi katılan ... ve onun akrabası katılan ...’la karşılaştığında önceki anlaşmazlık nedeniyle aralarında çıkan tartışmada, sanığın tabanca çekme ve ateş etme şeklinde gerçekleştiği kabul edilen eyleminin, aynı olay bütünlüğü içinde bir suç işleme kararının icrası kapsamında her iki katılana yöneldiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında zincirleme suç hükümleri gereği bir kez ceza verilip, bu cezanın TCK’nın 43/2. maddesi ile artırılması gerektiği gözetilmeden, her iki katılana yönelik tehdit suçundan ayrı ayrı ceza verilmesi,

./..

.2.