Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/26660 K.2014/34502

Yaralama ve hakaret suçlarından sanık S.. B.. hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, Malatya 2. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 10.02.2011 tarih ve 2010/293 esas, 2011/85 karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 24.04.2014 tarih ve 2014/12156 esas, 2014/13387 karar sayılı kararıyla;

"2-)Diğer hükümlere yönelik temyizde,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık S.. B.. hakkında yaralama ve hakaret suçlarından hüküm kurulurken, TCK'nın 58/3. maddesi uyarınca seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi zorunluluğu gözetilmemiş ise de, karşı temyiz olmadığından bu yönden bozma yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-)Aynı yargı çevresinde başka suçtan cezaevinde hükümlü bulunan sanıklar S.. B.. ile H. D..'e duruşmadan bağışık tutulma isteği sorulmayıp, sanıkların yokluğunda yargılamaya devamla mahkumiyet kararı verilerek CMK'nın 196/1. maddesine aykırı davranılmak suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

b-)Sanık H. D. hakkında yaralama suçundan hüküm kurulurken, TCK'nın 58/3. maddesi uyarınca seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

c-)Sanık Sibel Benek hakkında müştekiler H. D. ve A.. M..'ya karşı hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyizde ise, sanığın disiplin soruşturması nedeniyle verdiği ifade ile Cumhuriyet Başsavcılığı'na hitaben yazdığı şikayet dilekçesindeki hakaret sözleri nedeniyle aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğu açıklanmadan, TCK'nın 125/4. maddesine göre cezanın artırılması,

Kanuna aykırı ve katılan sanık S.. B..'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA" karar verilmiştir.

I- İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/05/2014 tarih ve 2011/239952 sayılı yazısı ile;

“Eleştiri, temyiz mahkemesince aleyhe temyiz bulunmaması veya sonuca etkili olmaması nedeniyle mutlak bozma sebebi teşkil etmeyen bir hukuka aykırılığa uyarıcı, öğretici ve yol gösterici nitelikte işaret edilmesidir. Eleştiri kural olarak “onama” kararlarında söz konusudur.

Hükmün sanık lehine belirlenen hukuka aykırılıklar veya zorunluluklar nedeniyle bozulması durumunda sanığın aleyhine tespit edilen hukuka aykırılıkların da bozma sebebi yapılması ve hükmün lehe-aleyhe bozulmasına karar verilmesi gerektiği,. aksi takdirde sanığın; önceki yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan, ikinci kez mahkûmiyetin sonuçlarını da kapsayacak şekilde yararlandırılmasını sağlayacak, sanığa daha önce bir kez tanınmış olan atıfet genişletilmek suretiyle, hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açılacağı kanaatine varılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Yüksek Dairece yerel mahkeme hükmü sanık lehine iki nedenden dolayı bozulduğu halde. "Sanık S..

B.. hakkında yaralama ve hakaret suçlarından hüküm kurulurken, TCK'nın 58/3. maddesi uyarınca seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi" isabetsizliğinin aleyhe temyiz bulunmaması gerekçesiyle eleştiri sebebi yapılması, sanığa daha önce bir kez tanınmış olan atıfet genişletilmek suretiyle, hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına neden olacağından, sanık aleyhine tespit edilen bu hukuka aykırılığın da bozma sebebi yapılarak, kazanılmış hak saklı tutulmak kaydı ile hükmün lehe-aleyhe bozulmasına karar verilmesi gerektiği kanaati ile anılan Yüksek Daire kararına itiraz etmek gerekmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nunu 04/06/2013 gün ve 285 sayılı kararı da bu yöndedir.

II- İTİRAZIN KAPSAMI

İtiraz, yaralama ve hakaret suçlarından, sanık S.. B.. hakkında verilen mahkumiyet kararının bozulmasına dair, Dairemizin 24/04/2014 tarihli kararına ilişkin olup sanık H. D. hakkındaki yaralama suçuna ilişkin bozma kararı inceleme dışı bırakılmıştır.

II- KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri, Ceza Genel Kurulunun 24.12.2013 gün ve 2012/1447 esas, 2013/628 sayılı kararı da gözönünde bulundurularak yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizce verilen 24.04.2014 tarih ve 2014/12156 esas, 2014/13387 karar sayılı sanık S.. B.. hakkındaki hakaret ve yaralama suçlarına ilişkin bozma kararının KALDIRILMASINA,

Malatya 2. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 10.02.2011 tarih ve 2010/293 esas, 2011/85 karar sayılı hükmün yeniden incelenmesi sonucu:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-) Aynı yargı çevresinde başka suçtan cezaevinde hükümlü bulunan sanık S.. B..'e duruşmadan bağışık tutulma isteği sorulmayıp, sanığın yokluğunda yargılamaya devamla mahkumiyet kararı verilerek CMK'nın 196/1. maddesine aykırı davranılmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

b-) Müşteki A.. M.. ve H. D.ile sanık S.. B..'in Malatya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulundukları, olay tarihi olan 11/03/2010 günü bulunmuş oldukları B/14 koğuşunda eşya kullanımı ile ilgili olarak tartıştıkları, bu tartışma sonucunda A.. M.., H. D. ve S.. B..'in birbirlerine vurdukları, kavga nedeniyle başlatılan cezaevindeki disiplin soruşturması sırasında alınan ifadesinde ve Cumhuriyet Savcılığına yazdığı dilekçede sanık S..

B..'in kavganın nedeni olarak, 'müştekiler A.. M.. ile H.D.'i uygunsuz vaziyette görmesi sebebiyle kendisine saldırmalarını' gösterdiği, yine Cumhuriyet Savcılığı'ndaki yaralama suçundan yürütülen adli soruşturma sırasında verdiği ifadesinde, müştekilerin yatakhanede seviştiklerini görmesi nedeniyle koğuştaki eşyaları kullanmasına izin vermemeleri sebebiyle kavganın çıktığını ileri sürmesi, şeklindeki olayda, sanık S..

B..'in olay sebebi olarak aktardığı hususların TCK'nın 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kalıp kalmadığı ile olayın başka türlü aktarılmasının mümkün olup olmadığı tartışılarak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle hükümlülük kararı verilmesi,

c-) Sanık S.. B.. hakkında yaralama ve hakaret suçlarından hüküm kurulurken, TCK'nın 58/3. maddesi uyarınca seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

d-) Kabule göre de;

Sanık S. B. hakkında müştekiler H. D.ve A.. M..'ya karşı hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyizde, sanığın disiplin soruşturması nedeniyle verdiği ifade ile Cumhuriyet Başsavcılığı'na hitaben yazdığı şikayet dilekçesindeki hakaret sözleri nedeniyle aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğu açıklanmadan, TCK'nın 125/4. maddesine göre cezanın artırılması,

Kanuna aykırı ve sanık S.. B..'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden itiraz yazısına uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, itiraza konu edilmeyen, sanık Hanım Demir hakkındaki yaralama suçuna ilişkin bozma kararı aynen muhafazasına, 27.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.