Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/27659 K.2018/9457

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müşteki ... aşamalarda, sabahın erken saatlerinde dünürü olan katılan ... ve oğulları İzzettin ve ... tarafından kapısının yumruklanarak çalındığı, kendisinin bir süre kapıyı açmadığı, yeğeni olan müşteki ...'un kapıya gelmesi üzerine, elinde av tüfeği ile kapıyı açtığı ve taraflara doğrulttuğu, tarafların hep beraber evin önünde bulunan petrol istasyonunun önüne geldikleri, müşteki ...'un, jandarma ekipleri gelmeden önce tüfeğini evine sakladığı, daha sonra jandarma ekiplerinin olay yerine geldiği,

taraflar arasındaki kavgayı ayırmaya çalıştığı, o esnada sanık ... ve kardeşleri olan Mehmet Emin Meyveli ve ...'nin olay yerine geldikleri, sanık ...'nin, kuru sıkı tabanca ile kalabalığa doğru ateş ettiğini belirttiği.

04/02/2009 tarihli olay yeri inceleme tutanağında da müşteki ...'un elinde tüfek olduğuna dair herhangi bir beyanın bulunmadığı, olay yerine sonradan gelen sanık ...'nin ateş ettiğinin belirtildiği, sanık ...'nin ise soruşturmada, olay yerine sonradan geldiğini kalabalığı görünce kuru sıkı tabanca ile ateş ettiğini, olaylar esnasında karşı tarafın elinde silah görmediğini belirtmesi, kovuşturmada ise, müşteki ...'un tüfek doğrulttuğunu görmesi üzerine kuru sıkı tabanca ile ateş ettiğini savunması karşısında, beyanlar arasındaki çelişkinin giderilmesi,

giderilemediği takdirde yöntemince irdelenerek hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğunun kararda gösterilmesi, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerekirken, müşteki ...'un eline silah alması üzerine haksız tahrik altında işlediğinden söz edilerek sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinin uygulanması,

2-Sanığın, bir suç işleme kararı kapsamında, değişik zamanlarda müşteki ...'u mesaj göndererek tehdit etmesi karşısında, TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetin, kesin nitelikteki adli para cezasından ibaret olması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

4-Sanık hakkında TCK'nın 106/1-1. cümle kapsamında verilen tehdit suçundan kurulan hüküm açısından kabule göre ise;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,