Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/28007 K.2018/20237

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Sanık hakkında hükmün açıklanmasına karar verilirken 5271 sayılı CMK' nın 231/11. maddesinin 1. cümlesi gereğince hükmün açıklanmasıyla yetinilmesi yerine hapis cezasının ertelenmesinin aleyhe temyiz bulunmadığından bozma yapılamayacağı, Ancak;

1-Sanığın suçlamayı kabul etmemesi, dinlenen tanıklar ... ve...nın aşamalarda sanığın, katılanın üzerine makasla yürüdüğünü, kendilerinin araya girdiklerini, sanığın tehdit sözü söylemediğini, tanık ...'nın ise, katılanın, sanığa küfrettiğini, sanığın, katılanı tehdit etmediğini beyan etmeleri karşısında; hangi tanığın beyanına ne suretle üstünlük tanındığı açıklanmadan ve eylemin gerçekleştiğinin kabulü halinde ise, silahla yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2-Kabule göre ise;

a-Sanığın aşamalarda katılan ile karşılaştıklarında kendisine küfrettiği şeklindeki savunması ve tanık ...'nın da bu savunmayı doğrulaması karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b- Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,