Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/28309 K.2014/33484

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İl sağlık müdürlüğünde santral görevlisi olan sanığın, geceleri kaldığı santral odasında bulunan resmi telefonlardan çıkış yapıp kendi özel telefon görüşmelerini yaparak 2065 TL maddi zarara neden olması eyleminin, görevi kötüye kullanma suçunu oluşturması karşısında, suçun vasıflandırılmasında hataya düşülerek güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

2-Denetim süresi içerisinde yeni bir suç işleyen sanık hakkında eylemine uyan Kanun ve maddesi de gösterilerek yeniden hüküm kurulması gerekirken, hükmün CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanmasına denilerek yeni bir hüküm kurulmaması,

3-Sanık hakkında 765 sayılı TCK’nın uygulanmasına rağmen, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi gereği hak yoksunluğuna hükmedilerek karma uygulama yapılmaması,

4-Sanık hakkında verilen ilk kararda 647 sayılı Kanunun 4 ve 6. maddelerinin uygulanmasına karar verildiği, kararın sadece sanık tarafından temyiz edildiği ve bu durumun sanık için kazanılmış hak oluşturduğu gözardı edilerek aynı Kanunun 4 ve 6. maddelerinin uygulanmaması,