Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/28817 K.2014/30647

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, Anayasanın 40/2, CMK’nın 232/6 ve 34/2 ile 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddeleri gereğince, kararda, başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, sanığın yokluğunda verilen kararda, kanun yolu başvuru şeklinin gösterilmediği ve akıl hastalığı nedeniyle görevlendirilen sanık müdafiinin temyiz başvurusunun süresinde yapıldığı kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Adana Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nin 22.08.2011 tarihli sağlık raporunda, sanığın şizofreni rahatsızlığının bulunduğu ve suç tarihinde de bu rahatsızlığının bulunduğunu söylemenin mümkün olduğunun belirtilmiş olması karşısında, sanığın, suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca, “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda, Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınarak, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de;

a-Mağdurların kurul halinde çalışan kamu görevlisi sıfatları bulunmadığı halde, zincirleme suça ilişkin TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması ile yetinilmesi gerekirken, aynı Kanunun 125/son maddesinin yollaması ile 43/2. maddesinin tatbik edilmesi,

b-Kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c-Adli sicil kaydında yer alan ilamlardan en ağırı olan, Erdemli Sulh Ceza Mahkemesi'nin, 27.01.2005 tarihli, 2004/801 esas ve 2005/96 karar sayılı ilamına göre, koşulları oluşmasına rağmen, TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması,