Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/29008 K.2018/4533

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre tebligatın, öncelikle sanığın beyan ettiği, en son adrese yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, bu adrese tebligatın yapılması gerekir. Bir adrese ilk defa tebligat yapılacaksa 7201 sayılı Kanun’ın 21, daha önce tebligat yapılmış adrese tekrar tebligat yapılacaksa da aynı Kanun’un 35. maddesine göre tebliğ işlemi gerçekleştirilecektir.

İncelemeye konu dosyada, gerekçeli kararın ilk olarak sanığın mahkemede bildirdiği en son adrese tebliğe çıkarıldığı, bila tebliğ iade edilmesi üzerine MERNİS adresinin araştırılması gerekirken doğrudan Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği bu nedenle de usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında, temyiz isteğinin süresinde olduğu belirlenerek ve temyiz isteminin reddine dair Bakırköy 10. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28.02.2014 tarihli ek kararı kaldırılarak dosya görüşüldü;

Sanık müdafii tarafından mahkemeye sunulan 12.03.2014 havale tarihli dilekçenin, gerekçeli kararın yöntemince tebliğ edilmemesi nedeniyle gerekçeli kararının tebliği ve iş bu talebin süre tutum olarak kabulü istemine ilişkin olduğu ve temyiz talebi içerdiği, gerekçeli kararın tebliğinden sonra ayrıntılı temyiz dilekçesinin verileceğinin belirtildiği ancak 24/02/2014 havale tarihli dilekçe ile tüm dosya fotokopisinin sanık müdafiince alındığı, gerekçeli kararın da bu şekilde öğrenildiği kabul edilmekle temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kovuşturma aşamasında, aynı suçtan yargılanıp hakkında tefrik kararı verilen sanık Ahmet Aksu yönünden dosyanın sonucu araştırılıp tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra sanık ...'nun hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,