KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2014/29068 E., 2018/16128 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Ekim 2018
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hükümler
- Beraat, düşme
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
1-Hakaret suçunun takibinin şikayete tabi olduğu ve sanığın, hazır bulunduğu 06.12.2012 tarihli oturumda mağdurun şikayetinden vazgeçmesini kabul ettiği görülmekle, duruşma zaptının incelenmesinde daha sonraki ifadelerden anlaşılacağı üzere mağdur ...'ın ''sanık hakkında şikayetçiyim'' ifadesinin sehven yazılmış olduğu görüldüğünden şikayetten vazgeçme nedeniyle verilen düşme kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Tehdit eyleminden kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
a-Sanık ... ile mağdur ...'ın komşu oldukları, mağdurun, sanık ...'den annesinin evini tamir etmesini istediği, sanığın, evi tamir ettiği mağdur ...'ın annesine ''... fırıldak, sahtekar, kırkayak '' dediğini duyduğunu bunun üzerine 3-4 gün sonra mağdur ...'ın işyerine giderek tartıştığını ve ''bir daha benim aleyhime konuşursan seni tokatlarım '' dediğini 23.08.2012 tarihli ifadesinde ve 06.12.2012 tarihli duruşmada kabul etmesi karşısında, atılı suçun oluştuğu gözetilmeksizin yasal olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,
b-Sanık ...'ın ''mağdura bu kadar insanlık yapmama rağmen benim hakkımda bu şekilde konuşması benim zoruma gitti o nedenle böyle söyledim'' şeklindeki anlatımları karşısında olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29.maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/29068, K. 2018/16128, 2 Ekim 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama