Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/29212 K.2017/6136

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-İddianamenin anlatım kısmında, sanığın, müştekiye yönelik “ama elime geçme, tüm ...'da seni arıyorum” diyerek tehdit ettiğinin belirtilmesine ve TCK’nın 106/1-2. cümle uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmasına karşın, mahkemenin gerekçesinde, hem iddianamedeki sözleri hem de sanığın ikrarında geçen “seni öldüreceğim” şeklindeki sözleri hükme esas kabul ettiği açıklanıp hüküm fıkrasında TCK’nın 106/1-2. cümlesi uyarınca hüküm kurularak çelişkiye yol açılması,

2-Sanığın eyleminin TCK’nın 106/1-1. maddesi kapsamında kaldığının kabulü halinde ise, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 Sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla,5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması;