Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/29241 K.2017/18410

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanığın hakaret ve yaralamaya teşebbüs suçlarından şikayetten vazgeçmeyi kabul etmesi üzerine düşme kararları verilmesi karşısında, temyizde hukuki yararı bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMK'nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'in TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Tehdit eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın, mağduru "yarın o işyerine gelme, seni oraya gömeceğim" biçimindeki sözlerle tehdit ettiği iddiası ile kamu davası açılması karşısında, eylemin TCK'nın 106/1-1. cümle kapsamında kalan tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan aynı Kanunun 106/1-2. cümlesi gereğince hüküm kurulması,

2-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3-Kabule göre de;

Suça konu sözlerin, TCK’nın 106/1-2. cümlesinde düzenlenen ve kovuşturulması şikayete bağlı olan sair tehdit suçunu oluşturması, mağdurun şikayetinden vazgeçmesi ve sanığın vazgeçmeyi kabul etmesi karşısında, aynı Kanunun 73/4 ve CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca, kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla mahkumiyet kararı verilmesi,