Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/29421 K.2018/19096

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın,katılanla aralarında çıkan tartışmada elinde bulunan tornavidayı kendisinin karnına dayayarak "arabanı patlatacağım,sana soracağım" demek suretiyle katılanı tehdit etmesi biçiminde gerçekleştirdiği ve tanıklar tarafından da bu şekilde doğrulanan eyleminin TCK'nın 106/1-2. cümlesinde düzenlenen sair tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı maddenin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a-Sanığın eyleminin TCK'nın 106/1-2. cümlesinde düzenlenen sair tehdit suçunu oluşturduğunun kabulü halinde CMK'nın 253. maddesi uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması zorunluluğu,

b-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,