Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/2983 K.2016/8687

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan sanığın yaralama eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz davası isteğinin, Mahallinde değerlendirilerek ceza miktarından reddine karar verildiği ve bu karara yönelik herhangi bir itirazın bulunmadığı belirlenerek dosya görüşüldü:

1-Sanık ...’ın yaralama eyleminden kurulan hükmün niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ...’ın tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Sanık ...’un yaralama eyleminden kurulan hükümde öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan ...’ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

3-Sanıklar ile katılan sanık hakkında hakaret eyleminden kurulan ceza tertibine yer olmadığına ve sanık ... hakkında tehdit eyleminden kurulan beraat hükmüne yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

a-Sanık ...’un tehdit eylemine ve yükletilen suça yönelik katılan ...’ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

b- TCK'nın 129/3. maddesi uyarınca hakaretin karşılıklı olması nedeniyle sanıklara ve katılan sanığa ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, CMK'nın 223/4. maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerekirken “ceza tertibine yer olmadığına” karar verilmesi,