KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2014/29998 E., 2014/34544 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Aralık 2014
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hakaret, yaralama
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen hakaret ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
TCK'nın 58. maddesi uygulanırken, birden fazla ilamın tekerrüre esas alınamayacağı ve tekerrüre esas alınan ilamlardan Antalya 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 25/11/2008 tarih 2007/1342 Esas, 2008/1269 sayılı kararının kesin nitelikteki adli para cezasından ibaret olduğunun gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık ...'in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak,
TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına dair kısım bütünüyle çıkarılıp yerine "5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesindeki infaza eklenecek süre yönünden aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek sanığın adli sicil kaydında yer alan Doğanşehir Sulh Ceza Mahkemesi'nin 12/02/2009 tarih,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/29998, K. 2014/34544, 1 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama