KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2014/30851 E., 2018/20908 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Aralık 2018
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hükümler
- Beraat
Karar Metni
319 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, müşteki ve vekilinin, 17.10.2012 tarihli duruşmada sanıktan şikayetçi olduklarını ve davaya katılmak istediklerini beyan etmelerine karşın, katılma konusunda mahkemece bir karar verilmediğinin anlaşılması karşısında, süresinde temyiz dilekçesi vererek kararı temyiz eden müşteki vekilinin 5271 sayılı CMK'nin 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğundan, müşteki ...'ın 5271 sayılı CMK'nin 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına, vekilinin katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükmünün temyizinde;
Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyize gelince, başka nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
a-Sanığın, katılanın yokluğunda “size bunun hesabını soracağım” şeklindeki sözleri söylediğinin kabul edilmesi halinde suçun oluşacağı ve bu nedenle sanığa isnat edilen suça konu sözleri söyleyip söylemediğinin belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, “tehdit eyleminin unsurlarının oluşmadığı görüldüğünden, sanık hakkında açılan davada sanığın eyleminin kanunda suç olarak tanımlanmaması sebebiyle” biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile beraat karar verilmesi,
b-Sanığın suçunun sabit kabul edilmesi halinde ise, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma
./..
-2-
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/30851, K. 2018/20908, 4 Aralık 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama