Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/31427 K.2015/24636

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın, 02/06/2012 tarihinde temyize gelmeyen mağdur sanıklar A. ve Y. ile tartıştıktan sonra, 03/06/2012 tarihinde baldızı olan mağdur sanık A.'nun telefonuna "bekliyorum evin orada, sesi dinle" biçiminde mesaj attıktan sonra tüfekle havaya iki el ateş ettiği, akabinde "sesi duydun mu, daha yeni başladık sizi Allah kurtaramayacak" şeklinde mesaj attığı biçimindeki eyleminin bir bütün halinde, TCK'nın 106/2-a maddesine uyan silahla tehdit ve 170/1-c maddesinde düzenlenen genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturacağı gözetilerek,

TCK'nın 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren silahla tehdit suçundan dolayı mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ve kanuni olmayan hukuki nitelendirmeyle TCK'nın 106/1-1. cümle ve 170/1-c maddeleri uyarınca ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-Sanığın aşamalardaki savunmalarında, olay tarihinden bir gün önce temyize gelmeyen sanıklar A. ve Y. tarafından darp ve tehdit edilmesi üzerine bir anlık öfke ile intikam amacıyla üzerine atılı eylemleri gerçekleştirdiğini ileri sürmesi, bu savunmasının adli raporu ve tanık R.'nin beyanlarıyla da doğrulanması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek, sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,