KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2014/32704 E., 2019/412 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Ocak 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, yaralama
- Hükümler
- Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,
Anlaşıldığından, sanık ...'ın tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
2-Silahla tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri yerinde bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a-Sanığın savunmasında, mağdur ...'in, babasını yaraladığını, mağdurların evine taş attıklarını, babasına ait traktörün farlarının kırıldığını belirtmesi ve bu hususların babası... ve eşi ... tarafından da doğrulanması, kolluk tarafından tanzim edilen 23/10/2010 tarihli olay yeri tespit tutanağında sanığın yaşadığı evin pencere camı ile sanığın ailesine ait traktör farlarının atılan taşlarla kırıldığı, evin merdiveni üzerinde bol miktarda mucur taşı olduğunun belirlenmesi karşısında, eylem bir bütün olarak kabul edilip silahla tehdit suçu yönünden bu hususlar da değerlendirilerek sanık lehine haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
b-Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunlululğu,
-2-
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/32704, K. 2019/412, 16 Ocak 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama