Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/32749 K.2018/20129

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın suçu kabul etmemesi, tanık Şöhret'in beyanı ile sanığın annesi tanık Şahizer'in beyanları arasında çelişki olması, tanık ...'in beyanında sanığın atılı suçu işlemediğini belirtmesi karşısında, gerekirse soruşturma aşamasında dinlenen ...'ın da tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak dinlenmesi ve tanık Şahizer'in beyanına neden itibar edilmediği hangi nedenle diğer tanıkların beyanlarının üstün tutulduğu tartışılarak karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de;

a-Kısa kararda hapis cezası verilmesine rağmen, gerekçeli kararda adli para cezası verildiğinden söz edilerek çelişkiye yol açılması,

b-TCK'nın 62. maddesi uygulanırken hesap hatası yapılarak sonuç cezanın ''2 yıl 1 ay ''yerine ''1 yıl 13 ay'' hapis olarak eksik belirlenmesi,

c-Mağdurlara atanan zorunlu vekil lehine hükmedilen vekalet ücretinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

d-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,