KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2014/32808 E., 2018/19984 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Kasım 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A-Temyiz edilebilirlik koşulları yönünden yapılan incelemede;
1-Temyiz eden müştekiler ... ve ...’in yöntemince kamu davasına katılmadıkları,
2-Hakaret suçuna ilişkin kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık tarafından yapılan temyiz başvurusunda ise, öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu,
Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, müştekiler ... ve ... ile sanık ...’ın TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,
B-Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başka nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanığın suçlamayı kabul etmeyerek, olayı, aynı mahallede oturması sebebiyle tanıdığı ve olay günü de tesadüfen karşılaştıklarında, kendisini bir yere bırakmasını istemesi nedeniyle motosikletine bindirdiği, açık kimliği belirlenemeyip hakkında ayrı soruşturma yürütülen Mustafa isimli kişinin gerçekleştirdiğini söylemesi, müşteki ...’in kovuşturma aşamasında ve temyiz dilekçesinde, yine kovuşturma aşamasında beyanı alınamayan müşteki ...’ın da temyiz dilekçesinde, olayı gerçekleştiren kişinin sanık değil Mustafa Kunt isimli kişi olduğunu beyan etmeleri karşısında, adı geçen şahıs ve hakkında yürütülen soruşturmanın akıbeti araştırılarak,
kimliğinin belirlenmesi halinde duruşmada dinlenildikten sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/32808, K. 2018/19984, 20 Kasım 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama