KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2014/3284 E., 2016/8735 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mayıs 2016
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
311 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre ve 18/06/2014 kabul tarihli 6545 sayılı Kanunun 72. maddesiyle 5271 sayılı CMK’nın 231/8. maddesine eklenen cümlede, “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklamasının geri bırakılmasına karar verilemez.” hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 7/3. maddesindeki "Hapis cezasının ertelenmesi, koşullu salıverme ve tekerrürle ilgili olanlar hariç; infaz rejmine ilişkin hükümler derhal uygulanır" biçimindeki düzenleme karşısında, tebliğnamenin (a) bendindeki bozma düşüncesine;
olayın baştan itibaren tek tanığı olan ...'un beyanlarından, ilk haksız hareketin sanıktan geldiğinin anlaşılması karşısında da (b) bendindeki bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.Ancak,
Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53/4. maddesi gereği anılan Kanunun 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/3284, K. 2016/8735, 2 Mayıs 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama