KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2014/33082 E., 2018/21295 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Aralık 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, yaralama
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
201 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Sanığın adli sicil kaydında yer alan mahkumiyet hükmüne göre, koşulları oluşmasına rağmen, yaralama suçundan verilen hapis cezasının, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemiş ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Ancak;
Sanığın aşamalardaki savunmalarında, üvey kızı olan mağdure Nazmiye’nin, olay öncesinde, öz oğlu Mertcan’ın karnına tekme attığını beyan etmesi ve bu hususun mağdurun arkadaşı tanık Hasibe tarafından da doğrulanması karşısında, sanığın oğluna yönelik mağdurun yaralama eyleminin, sanık açısından haksız tahrik oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan, mağdurun reşit olduğu ve arkadaşlarını eve çağırabileceği gerekçesiyle, sanık hakkında TCK’nın 29. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
ET
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/33082, K. 2018/21295, 10 Aralık 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama