Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/33176 K.2018/20401

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)Olayın başlangıcında, sanığın babası ... ile mağdur ... arasında araç park yeri nedeniyle tartışma yaşanması ve Mahkemece de, mağdurun ele geçmeyen bıçağı çekerek ...'a gösterdiği, bunun üzerine sanığın da kuru sıkı tabancasını mağdura gösterdiğinin kabul edilmesi karşısında; soruşturma aşamasında beyanları alınan Cumhur Karacan ile Mustaf Yirli'nin tanık sıfatıyla dinlenilmesinden sonra, dosyadaki tüm beyanlar yöntemince tartışılıp, olayın çıkış sebebi, gelişimi ve eylemler arasındaki öncelik sonralık durumu üzerinde durularak, sanık hakkında TCK'nın 25. maddesindeki meşru savunma ve TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2)Kabule göre de;

a)Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinde sayılan hükümlerden olmadığı, 6545 sayılı Yasanın 72. maddesiyle CMK'nın 231/8. maddesine değişiklik getiren ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına bir kez karar verileceğine ilişkin düzenlemenin, sanığın sabıkasında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleşme tarihinden sonra, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe girmesi dikkate alındığında, CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasını talep eden sanık hakkında.

CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılmadan, yetersiz ve yerinde görülmeyen gerekçe ile ertelemeden daha lehe olan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b)Sanık hakkında hüküm kurulurken, temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi, TCK'nın 62. maddesi gereğince lehe takdiri indirim uygulanması ve erteleme gerekçesinin içeriği karşısında, erteleme nedeniyle TCK'nın 51/3. maddesi gereğince denetim süresinin gerekçe gösterilmeksizin alt sınırın üzerinde 2 yıl olarak uygulanması,

c)Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,