Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/33322 K.2018/20091

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, tartışma yaşadığı mağdura “seni bu evle birlikte yakacağım” şeklinde sözler söylediğinin mağdur tarafından iddia edilmesi, sanığın “bekle geliyorum o evi senle yakacağım” şeklinde mağdurun beyanını doğrular nitelikte mesaj gönderdiğinin tutanakla tespit edilmesi ve sanığın "her ne kadar eşimi evle birlikte yakmakla tehdit ettiysem de bunları sinirle söyledim" şeklindeki ikrarı karşısında, iddiaya konu sözlerin, TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesinde düzenlenen ve kovuşturulması şikayete bağlı olmayan tehdit suçu kapsamında kaldığı gözetilmeden, şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmesi,

2-Bozmaya uyularak yapılan değerlendirme neticesinde, sanığın eyleminin TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesine uyduğunun kabulü ile mahkumiyeti cihetine gidilmesi durumunda ise; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre, uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,