KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2014/34430 E., 2018/19892 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Kasım 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, kasten yaralama, konut dokunulmazlığını ihlal
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanığa yükletilen kasten yaralama suçlarından dolayı kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye uygun olarak sanık ... müdafilerinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2-Sanığa yükletilen konut dokunulmazlığını ihlal ve silahla tehdit eylemlerine yönelik temyizde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin silahla tehdit suçuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen konut dokunulmazlığını ihlal ve silahla tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, o yer Cumhuriyet savcısının ve sanık ... müdafilerinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
3-Sanığın 09/06/2011 tarihinde mağdur ...'e yönelik tehdit suçundan verilen hükme yönelik temyize gelince;
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/34430, K. 2018/19892, 19 Kasım 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama