Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/35060 K.2018/21301

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, katılan ...’ı 29.07.2011 tarihinde telefon ile arayarak, kendisine 6000 TL vermediği takdirde, kızının uygunsuz fotoğraflarını internette yayacağını belirttiği ve yine 06.09.2011 tarihinde gönderdiği iki mesajda da, tespiti yapılan sözlerle katılana yönelik eylemini devam ettirdiğinin kabul edilmesi karşısında; öncelikle suça konu hatta ilişkin iletişim kayıtları temin edilip, sanığın katılanı 29.07.2011 tarihinde telefon ile arayıp aramadığının belirlenmesi, aradığının tespiti halinde de, suça konu sözleri söyleyip söylemediğine ilişkin kanıtlar yöntemince irdelenerek, sonucuna göre sanık hakkında, TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Şantaj suçunu düzenleyen TCK’nın 107/1. maddesinde, hapis cezasının yanında adli para cezası da öngörüldüğü halde, sanık hakkında adli para cezasına hükmedilmemesi,

3-6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olan yargılama giderinin, CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca, Devlet Hazinesi'ne yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, sanıktan tahsiline karar verilmesi,

4-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,

./..

.2.

ET