Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/35482 K.2014/25752

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, Tebligat Kanunu'nun 29. maddesindeki, “İlan, alakalının ıttılaına en emin bir şekilde vasıl olacağı umulan ve varsa tebliği çıkaran merciin bulunduğu yerde intişar eden birer gazetede ve ayrıca elektronik ortamda yapılır” hükmüne aykırı biçimde, hüküm özetinin, Resmi Gazete'de yayınlanması suretiyle ilan edilmesinin, geçerli bir bildirim sayılamayacağı ve sanığın temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın aşamalardaki savunmalarında, olayın meydana geldiği ve mağdur ile çocuklarının oturdukları evi kendisinin kiraladığını beyan etmesi karşısında, olay tarihinde taraflar arasında devam eden bir boşanma davası ya da mağdur yönünden ayrı yaşamayı haklı kılan herhangi bir hukuki neden bulunup bulunmadığı ile olay öncesinde, sanığın bu eve gidip gelmediği hususları araştırılarak, suçun kanuni tanımındaki maddi unsurun varlığı tartışılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle konut dokunulmazlığının ihlali suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Sanık ile mağdurun olay tarihinde resmen evli oldukları gözönüne alınarak, mağdurun, çocuklarıyla birlikte oturduğu eve olay gecesi saat 23:15 sıralarında alkollü vaziyette gelmesi üzerine sanıkla aralarında çıkan tartışmanın ardından, sanığın mağdura yönelik yaralama, tehdit ve hakaret fiillerini işlediğinin kabul edilmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi de değerlendirilerek hakaret suçu yönünden TCK'nın 129, tehdit ve yaralama eylemleri yönünden de genel nitelikteki 29. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,