Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/35617 K.2018/21143

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, yokluğunda verilen gerekçeli kararın, sanığa 10/05/2011 tarihinde cezaevinde tebliğ edildiği, hükmün tebliğ edildiği tarihte cezaevinde bulunan sanığa yapılan tebligatta 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine göre kararın kendisine okunup anlatılması gerektiği, ancak gerekçeli kararın tebliğine ilişkin işlemlerin 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine uygun yapılmadığı da gözetilerek; her ne kadar sanık bu kararı temyiz etmemiş ise de, kısa kararla gerekçeli karar arasında sanığa verilen cezanın ertelenmesi hususunda çelişki bulunduğu,

bu durumun infaz aşamasında fark edildiği, bu nedenle mahkemece 18/02/2013 tarihinde ek kararla "infazın durdurulmasına, ek karar, kısa karar ve gerekçeli kararın taraflara tebliğine ve taraflarca temyiz dilekçesi verilmesi halinde dosyanın Yargıtay'a gönderilmesine" karar verildiği, ek kararın sanığa 11/03/2013 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın bu kararı 15/03/2013 tarihinde temyiz ettiği ve bu nedenle temyizin süresinde olduğu belirlenerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hükmün esasını oluşturan kısa kararda, sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükümde cezanın ertelenmemesine karşın, gerekçeli kararda cezanın 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi suretiyle çelişkiye yol açılması,