Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/35651 K.2018/22047

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında,

önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek,

merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanununun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin sanığın en son bildirdiği adres ile MERNİS adresinin aynı olması nedeniyle,

MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adrese Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın tebliğe çıkarılması gerekirken doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğe çıkarıldığı, muhtarın imzasına tebliğ işleminin yapıldığı ve bu nedenle de tebligatın usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında, temyiz isteğinin süresinde olduğu belirlenerek ve temyiz isteminin reddine dair Bakırköy 18. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19/03/2014 tarihli ek kararı kaldırılarak dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; ./.. -2-

1-Sanığa yükletilen kasten yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık hakkında silahla tehdit ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından kurulan hükümlerin temyizine gelince;

a-Sanık hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden;

Sanığın atılı suçu işlemediğine dair aşamalarda değişmeyen istikrarlı savunması, katılanın soyut iddiası dışında delil bulunmaması ve tanık ...'un da görgüye dayalı bilgisinin olmaması karşısında, katılanın beyanına ne suretle itibar edildiği açıklanmadan eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

b -Sanık hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden ise;

Suçta kullanıldığı iddia edilen silahın ele geçirilememesi ve 6136 sayılı Yasa kapsamında yasak niteliğine haiz ateşli silahlardan olup olmadığına dair ekspertiz raporunun da bulunmaması karşısında, 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden mahkumiyet kararı verilmesi,