Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/3579 K.2014/10710

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)Sanıkların, olay sırasında müştekilerin ''sana kim ehliyet verdi lan'' deyip sinkaflı küfürler ettiklerini, el kol hareketleri yaptıklarını savunmaları karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak, TCK'nın 29 ve 129. maddelerindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanma olanağı tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile hükümler kurulması,

2-)Sanık H.. A.. hakkında tehdit suçundan kurulan hükümde, sanığın cezasında TCK'nın 43. maddesi uyarınca artırım yapılırken, yanlış hesaplama yapılarak sonuç hapis cezasının 2 yıl 13 ay 15 gün yerine 3 yıl 1 ay 15 gün olarak fazla belirlenmesi,

3-)Sanık C.. A.. hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümde, sabıkasız olan sanık hakkında bir daha suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat geldiğinden söz edilerek cezanın ertelenmesine karşın, 5271 sayılı CMK’nın 231 maddesinde öngörülen yasal ölçütler tartışılıp değerlendirilmeden, ''sanığın duruşmaları takip etmemiş olması nedeniyle olumlu kanaat oluşmadığı'' biçimindeki gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilerek, çelişkiye neden olunması,

4-)Sanık H.. A.. hakkında kurulan hükümlerde, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1-a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının düşünülmemesi,

5-)Sanık H.. A..'nın adli sicil kaydında bulunan doğrudan para cezasından ibaret ilamın, ceza miktarı itibarıyla 5219 sayılı Kanunla değişik 1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,